Forêt de Saou en Le Poët-Laval: bijzondere plekken in de Drôme
Vakantie in Frankrijk, Vakantie in de Drôme
Onder Valence rijden we de Drôme in, richting Gap. Vrij snel verschijnt er iets anders aan de horizon: grote, gek gevormde rotsen en kammen die hoog boven het dal uitsteken. Het landschap lijkt zich hier ineens op te richten. Alsof de Drôme ons bij binnenkomst meteen wil laten zien wat haar bijzonder maakt. Het zijn de puntige tanden van de enorme synclinale bergkom van het Forêt de Saou. Ruim een week later keren we aan het einde van onze reis nog één keer terug naar dit deel van de Drôme. Dan niet voor een groot landschap, maar voor een klein dorp: Le Poët-Laval. Het is bijna het tegenovergestelde van Saou. Toch voelt het als hetzelfde verhaal. Tussen het Forêt de Saou en Le Poët-Laval ligt voor ons de Drôme.
Col du Lauzun
Bij Crest slaan we af. De D70 op richting Saou. Crest laten we links liggen. De beroemde toren zien we in de verte, maar bewaren we voor een andere keer.
De weg klimt gestaag, over de Col du Lauzun, door bos dat steeds dichter is. En een kloof die steeds nauwer wordt. Aan de andere kant van de col rijden we het Forêt de Saou binnen.
Het voelt meteen anders. Alsof het landschap zich sluit.
Fôret de Saou
De Forêt de Saou ligt in een bijzondere, bijna perfecte ellips van bergen. Een synclinale vallei. Een trog waarin de aardlagen naar beneden zijn gebogen, terwijl de harde kalkstenen randen zijn blijven staan.
Het zachtere gesteente eromheen is in de loop van de tijd verzonken en weggesleten, waardoor deze ring als het ware is blijven liggen. Een geologische omkering. Zeldzaam en bijna onwerkelijk als je erin staat.
Aan de oostkant wordt die ellips afgesloten door de Trois Becs. Drie scherpe toppen die als wachters boven het dal staan. Daarover later meer.
Virage de Pré de l’Ane
Wij lopen het pad in richting de Virage de Pré de l’Ane. In het begin is het pad breed, bijna alledaags. En toch is de natuur hier overweldigend.
Mossen bedekken stenen en boomwortels, het licht valt gefilterd door jong blad. Het ruikt vochtig, fris, met al iets kruidigs erin. Alsof de zomer zich al voorzichtig aankondigt.
Smaller…
Na een kilometer of twee verandert het pad. Het wordt smaller, ruiger. De rivier staat nu bijna droog, maar heeft het landschap duidelijk gevormd.
Het doet denken aan het Müllerthal, maar hier is het dramatischer. Rotswanden rijzen hoger op, de ruimte wordt intiemer.
De kloof wordt steeds nauwer, steiler.
Verborgen
We wandelen even verderop in wat eigenlijk de bedding van een rivier is: de Vèbre.
Het heeft iets van plekken als Lud’s Church in Engeland of de Gole dell’Infernaccio in Italië. Van die verborgen kloven waar het licht maar mondjesmaat binnenkomt.
We halen het einde niet. De stenen zijn nat, het pad vraagt teveel aandacht. Het wordt glibberen, zoeken naar houvast. En we hebben vandaag ook niet zo’n zin om flink te klauteren. Dus keren we om.
Magnaat
Teruglopen voelt lichter. Misschien omdat we het pad al kennen, misschien omdat de plek ons weer loslaat.
Aan de rand van het bos drinken we iets bij de Auberge des Dauphins. Ooit eigendom van een rijke magnaat. Die deze plek zo bijzonder vond, dat hij hier een buitenverblijf bouwde. Om er grote feesten te geven. Je kunt hem geen ongelijk geven!
Het is tegenwoordig in gebruik als luxe eventlocatie. En je kunt er dus wat drinken en lunchen en in het seizoen een vroeg diner nuttigen.
Uitzicht
Daarna rijden we door naar camping La Briance, een kleine natuurcamping verscholen tussen de bomen. Ecologisch, eenvoudig en niet gemaakt voor grote campers. Maar precies goed voor hier.
En met een overweldigend uitzicht op die hoge kammen rondom het fôret de Saou.
Spectaculair
De volgende dag is een dag van wegen. Niet zo maar wegen… pfff… wat is het hier mooi!
We beginnen op de D538 richting Bourdeaux. Het dorp zelf is niet heel spectaculair. Een heuvel met wat ruïnes uit vervlogen tijden, maar de omgeving maakt veel goed.
Les Trois Becs
Via de D156 klimmen we naar de Col de la Chaudière.
De weg begint rustig, maar trekt dan aan. In een paar haarspelden stijgen we snel zo’n driehonderd meter.
Het uitzicht opent zich daarna.
Roubion en Lez
We kijken uit over het brede dal van de Roubion. Met daarboven de Rocher Garaux en verderop het dal van de Lez. Waar we later deze vakantie en in deze blog nog komen!
Le Veyou en Roche Rousse
Aan de andere kant verschijnen de Trois Becs steeds prominenter in beeld.
Vooral Le Veyou, de voorste punt, maakt indruk. Scherp, aanwezig. Daarnaast ligt nog de Roche Rousse. Iets zachter van vorm maar niet minder groots.
Mont Blanc?
Boven op de col kun je bij helder weer tot de Mont Blanc kijken.
Wij moeten het doen met het Massif du Diois en de Merlu Rocher, maar dat is meer dan genoeg.
We rijden vanaf hier weer terug, omdat wij juist de andere kant op willen. Dieper de Drôme in naar het zuiden.
Geur
Eenmaal weer beneden via de D156, verandert het landschap opnieuw. De velden staan in bloei: veldbloemen, seringen, fruitbomen. De lucht is zachter hier, warmer ook. Het ruikt anders. Zoet, kruidig, beloftevol.
Via Bourdeaux rijden we verder. Daarover lees je meer in mijn reisverhaal over onze roadtrip van Saou naar Buis-les-Baronnies.
Zwanenzang
Ruim een week later keren we terug naar dit deel van de Drôme.
Inmiddels liggen de Baronnies Provençales, de Luberon en de Dentelles de Montmirail achter ons en is de terugreis begonnen. Toch heeft de Drôme nog één plek voor ons bewaard.
Via het dal van de Lez rijden we richting Dieulefit, door een landschap dat inmiddels bijna vertrouwd aanvoelt. De rotsen, het groen, de diepe insnijdingen in het landschap: na al die dagen herkennen we de taal van de Drôme.
Le Poët-Laval
Vlak bij Dieulefit maken we onze laatste stop. Niet meer voor een groot natuurfenomeen zoals het Forêt de Saou of de Trois Becs, maar voor iets veel kleiners: Le Poët-Laval.
Een middeleeuws dorp dat tegen een heuvel omhoog kruipt en daarmee een heel ander gezicht van de Drôme laat zien. Misschien is het juist daarom zo’n mooie plek om onze reis door deze streek af te sluiten.
Richting het dorpje
Vanaf de parkeerplaats lopen we door een veld vol bloemen richting de oude straatjes.
Een bruggetje. Een pad. Een korte klim. En dan zijn we er.
Kasteel
Via de Rue des Remparts en de Rue du Château dwalen we omhoog langs oude muren, bloemen en kleine doorkijkjes.
Het kasteel boven het dorp werd ooit gebouwd door de Hospitaalridders van Sint-Jan. Die we kennen van de Commanderie van Sint-Jan uit Nijmegen.
Dwalen…
Maar net als gisteren in Séguret blijkt ook hier dat het mooiste niet één gebouw is. Het is het dwalen zelf.
Kleine dingen
En misschien is dat uiteindelijk wat deze reis zo bijzonder maakte. Niet de grootste kloof. Niet de hoogste berg. Niet het beroemdste dorp. Maar die opeenvolging van kleine indrukken.
Een Judasboom in bloei. De geur van olijven en brem. Een kloostergang in Sénanque. Een terras in Séguret. Een veld vol bloemen in Le Poët-Laval.
En ondertussen ontdekken dat het leven zich meestal juist in die kleine dingen verstopt.
Praktische informatie over het Forêt de Saou en Le Poët-Laval
Hieronder op de kaart vind je de belangrijkste locaties uit bovenstaande blog. Klik op de ballonnen om meer informatie te krijgen over de betreffende locatie.
Ben je in de omgeving van Saou en wil je richting Le Poët-Laval rijden of visa versa, dan raad ik je aan om dit via de prachtige D538 te doen vanuit Bourdeaux naar Dieulefit. Dat is bij letter R. De route naar Bourdeaux staat aangegeven met de letter N. Als onderdeel van de route naar de Trois Becs.
Wandelen in het Fôret de Saou en de Trois Becs
De route van de wandeling is aangegeven op bovenstaande interactieve kaart. Het begint bij de letters C en eindigt bij F.
Het pad begint vanaf de parkeerplaats eerst heel breed en het is in de buurt van de Auberge des Dauphins een beetje zoeken naar het pad. Daar staan wel bordjes, dus het spreekt wel voor zich, wanneer je daar goed op let!
Het pad voert uiteindelijk naar de zogenaamde Virage de Pré de l’Ane (G). Dat is vanaf de start 6,5 kilometer lopen.
Wandelen over de Trois Becs
Bij de Virage de Pré de l’Ane ben je nog niet op de kam van de Trois Becs. Dat ben je pas bij de Pas de Siara (H). Dat is nog 700 meter verder. En dat is dan een flinke 1,5 kilometer flink klimmen.
Op dat moment sta je tussen Le Veyou en de Roche Rouche. Vanaf daar kan je naar links lopen om Le Veyou (I), Le Signal (J) en de Roche Courbe (K) achter elkaar te pakken. Dat zijn dan de Trois Becs.
Na de Roche Courbe (L) kan je weer afdalen via een pad naar de Virage de Pré de l’Ane (G). Dan ben je dik 20 kilometer verder.
De Trois Becs kan je ook beklimmen vanaf de parkeerplaats op de Col de la Chaudière (P). Daar is overigens beperkte parkeergelegenheid. Dan ben je veel sneller op de Pas de Siara. Heen en weer naar de Roche Courbe ben je dan hooguit 8 kilometer verder. Dan mis je wel het prachtige bos van Saou!
Hieronder op het kaartje vind je de hele situatie aldaar!
Wandelen door Le Poët-Laval
Het is vrij makkelijk om te dwalen door Le Poët-Laval. Een mooie route gaat vanuit de parkeerplaats (S) naar de Montée de la Commanderie (T) en de Rue des Remparts (U).
Vervolgens pak je de Rue du Château (V) naar rechts. Vanaf het château kom je via de Rue Neuve (X) en de Rue du Petit Portail (Y) weer naar beneden. Om de Rue Couverte de la Tournelle (Z) naar links te nemen. Die je weer op de Rue des Remparts brengt.
Afwijken van deze route is verplicht in die zin: neem vooral het weggetje naar links of naar rechts tussendoor, om vervolgens weer op deze route terug te komen!
Uit eten in Saou
Je kunt vanzelfsprekend wat drinken en eten bij de Auberge des Dauphins (D) in het Fôret de Saou. Deze is echter niet ’s avonds open, maar tussen 11:00 en 18:00. Binnen zit je te eten in een extravagante omgeving! Erg leuk, wanneer je net een natuur hike achter de rug hebt!
Middenin in Saou en te belopen vanaf onderstaande camping is Cérise et Vinaigrette. Een leuk Frans restaurant met een uiteenlopende kaart, waar zeker ook kinderen prima kunnen eten!
Uit eten in Le Poët-Laval
Je kunt heerlijk eten bij het Hôtel des Hospitaliers (W) helemaal bovenin het dorpje.
Restaurant Chez-So (Á) zit op een prachtige locatie middenin het oude dorpje. Binnen is er ook uitzicht over de omgeving. Wat een mooie plek! De kaart is klein, maar wel divers!
Kamperen in de Drôme
Wij hebben in Saou een fijne nacht doorgebracht bij camping La Briance. Dat is bij M. Het is een ecologische en een beetje een hippie-achtige camping. Daardoor is het sanitair primitief, maar wel gewoon goed. En de locatie is fijn.
Let op dat je hier met grote campers (langer dan 6,5 meter) niet echt terecht kunt!
Vooral bovenaan de camping is het uitzicht brilliant, zoals je boven deze blog hebt gezien!
In Le Poët-Laval zit ook een erg leuke camping: La Lorette. Het heeft eigenlijk alles wat je nodig hebt en inclusief een zwembad. Het is bij letter É.
Hotel in de Drôme bij het Forêt de Saou en Le Poët-Laval
Het Hôtel des Hospitaliers (W) is een prachtige locatie met mooie kamers en ook een zwembad! Het is luxe, maar voor een nachtje en een tussenstop en een bezoek aan Poët is het een mooie locatie!
Meer informatie over Forêt de Saou en Le Poët-Laval
Hieronder vind je nog meer informatie over beide bestemmingen!
Handige links
Hier vind je meer informatie over Saou:
Over het Fôret de Saou en de Trois Becs vind je hier veel informatie en prachtige foto's, zodat je ook een idee hebt van geweldige ligging!
Informatie over Le Poët-Laval vind je via deze link:
Reacties