Wandelen door Dovedale met Ilam Park

Belofte

‘You’ll be thrilled to bits’, aldus de eigenaar van het appartement dat we gehuurd hebben in Buxton. Wanneer we haar de avond van tevoren vanaf de boot nog bellen.

Een mooie belofte. Hoewel zij vooral refereerde aan haar appartement. De uitspraak staat voor mij synoniem met onze verwachting van het Peak District.

Zoals gewoonlijk pakken we voor Midden-Engeland de boot van Hoek van Holland naar Harwich. Een vrij korte overtocht die zeker in de herfst bijna vooral bestaat uit slapen. En ‘s ochtend wakker worden aan de overkant. Mooi vroeg, zodat we de hele dag nog voor ons hebben.

Ashbourne

We rijden in ongeveer 4 uur naar het Peak District toe. Ondertussen laden we de auto nog een keer bij. Dat ook in Engeland steeds beter gaat.

Bij alle ‘Services’ langs de snelweg heb je tegenwoordig ook een bataljon snelladers staan. Hoe groter de snelweg, hoe groter het aantal snelladers. Hoewel ik van mijn vrouw deze redenering niet zomaar mocht maken… vooruit, het is gebaseerd op onze ervaring 😉

Vanaf de M1 rijden we via de A50 en A515 richting de zuidelijke poort van het Peak District: Ashbourne.

Thorpe

Na Ashbourne verlaten we de hoofdweg en rijden we de zo kenmerkende smalle wegen op. Ook dat voelt meteen vertrouwd. Engeland op zijn best: smalle wegen, hoge heggen, een bochtige horizon.

Even verderop duikt het gehucht Thorpe op. Rechts ligt daar Thorpe Cloud, de stille wachter boven Dovedale.

Vijftien jaar geleden stonden we hier ook. Toen werden in het weiland onder die heuvel filmopnames voor Robin Hood met Russell Crowe gemaakt. Nu is alles stil, behalve de wind die over de heuvel kamt.

Ilam Park

We rijden verder, de Ilam Road op. Bovenaan de weg, bij de ingang van het Ilam Estate, moet ik de auto even stilzetten. Soms overvalt de schoonheid je zo plotseling, dat je niets anders kúnt dan stoppen.

Het landschap is weids, groen en zacht golvend. Hier en daar breekt de kalksteen door het gras heen en geeft het landschap iets rauws, iets eerlijks.

National Trust

Bij Ilam Park parkeren we de auto. Helaas moeten we daar betalen met ponden. Die hebben we eigenlijk nooit meer bij ons. Zeker geen munten. Gelukkig is de medewerker van de National Trust een vriendelijke man.

Hij glimlacht breed als hij hoort dat we uit Nederland komen. Ooit is hij door Nederlanders meegenomen om de F1 Zandvoort te bekijken. En sindsdien kunnen Nederlanders bij hem altijd gratis parkeren. We lachen. Zo kan het ook.

Kaak

En dan het uitzicht. Jaw dropping, zoals ze hier zeggen. Vanaf het landhuis van Ilam Park kijk je uit over glooiende weilanden, een rivier in de verte en een landschap dat zich lijkt uit te rollen tot aan de horizon.

Dit is waarom ik zo van Engeland hou. Het is ruig en statig, zonder afstandelijk te zijn.

Tearoom

De tearoom bij het landhuis maakt het helemaal af: porseleinen kopjes, scones, flapjacks en dat onmiskenbare gevoel dat tijd hier een ander tempo heeft.

Kortom: we zijn weer in Engeland!

Paradise Walk

Na de lunch lopen we nog even rondom het landhuis. Waar het uitzicht overal mooi is. Ook aan het einde van het terras. Daar kunnen we rechts in de toren afdalen naar een lagergelegen weide.

Vanaf daar kijk je uit over de vallei van de River Manifold. Die te bereiken is via de veelbelovende Paradise Walk. De naam zegt genoeg.

Wandelen door Dovedale

Hierna rijden we door naar het Dovedale Car Park. We zouden dit vanuit Ilam Park kunnen lopen, maar dat is twee kilometer extra door volgens de vriendelijke NT-medewerker minder interessant terrein.

Bij de parkeerplaats begint het pad direct aan de River Dove. Honden zijn toegestaan, staat er op het bord. Wij hebben er geen bij ons, maar ik stel me zo voor dat dit voor menig viervoeter een paradijs is.

Stepping stones

We volgen het pad rechts van de rivier. Het is niet overal even goed begaanbaar. Juist dat maakt het leuk. De overkant oogt wat netter: breder, gladder, maar hier voelt het wilder.

De rivier kabbelt traag, een paar eenzame bomen houden zich met moeite vast aan de oever. Om ons heen rijzen de kalksteenrotsen op. Daartussen struiken en mossen die zich in elke kier lijken vast te klampen. Kraaien cirkelen erboven. Het is een landschap dat je klein maakt, maar ook rustig.

Na een paar honderd meter bereiken we de beroemde Stepping Stones van Dovedale. Een rij stenen over het water, die je naar de overkant brengen. Kinderen springen, ouders fotograferen.

Herfst

Verderop, als we de bocht omgaan, verandert de sfeer. De vallei wordt breder, groener, lieflijker. Maar dan, onvermijdelijk, trekken de wanden van Dovedale weer dichter naar elkaar toe.

De herfst is hier op zijn mooist. Eik, beuk, hazelaar, zwarte els en dwergmispel. Allemaal in tinten van geel, koper en rood. Vooral de dwergmispel met zijn rode bessen valt op.

Lover’s Leap

En dan die namen die dit landschap draagt: The Twelve Apostles. De hoge rotsen die als wachters over de rivier staan. Even verderop beklimmen we Lover’s Leap.

De heuvel waar ooit een meisje zich naar beneden zou hebben gestort uit liefdesverdriet. Dat soort verhalen horen bij dit land. Elk dal, elke heuvel heeft zijn drama.

Tissington Spires

Aan de andere kant van deze heuvel gaat het pad verder. Langs grillige rotsformaties met namen als Tissington Spires en Reynard’s Cave.

Daar, in die grot, werden nog niet zo lang geleden Romeinse en IJzertijdvondsten gedaan. De gedachte dat hier duizenden jaren geleden ook al mensen liepen, maakt de wandeling nog bijzonderder.

Ilam

Het pad slingert verder over vlonders en stenen, tot we bij Ilam Rock komen. Een indrukwekkende kalkzuil die hoog boven de rivier uitsteekt.

Vanaf hier kan je over de westelijke kam van Dovedale heen wandelen en via de achterkant van Dovedale teruglopen. Dat is een stijle klim.

Dove Holes en Raven’s Tor

Wij vinden het leuker om verder te lopen. Zo komen we langs de gapende gaten van Dove Holes. Wat vriendelijk klinkt. Maar oud-saksisch is voor Zwart en Duister.

Links van ons ligt nu Raven’s Tor. Die uitkijkt over de samenvloeiing van Hall Dale en Dovedale.

Nog een kilometer of wat om bij ons eindpunt te komen: Milldale. Het einde ook van deze vallei. Het laatste stuk van het pad is wat lieflijker.

Milldale

Bij Viator’s Bridge steken we de rivier over. Een smalle brug waar net twee wandelaars naast elkaar passen.

Aan de overkant ligt het kleine dorpje Milldale, met de charmante Polly’s Cottage waar we koffie en iets lekkers halen. Alleen open bij droog weer, staat er. Vandaag hebben we geluk.

We zitten langs de rivier, met onze voeten in het gras, en luisteren naar het kabbelende water.

Dipper

De terugweg lijkt korter, zoals dat vaak gaat.

Onderweg spotten we nog een Dipper. Een klein bruin vogeltje met witte borst dat laag over het water fladdert. Hoe het zijn evenwicht bewaart, is een wonder.

Opvallend hoe weinig vogels er verder zijn, terwijl de struiken vol hangen met bessen.

Buxton

Tegen de avond rijden we via de A515 naar Buxton. De weg slingert en stijgt en met elke bocht lijkt het uitzicht nog groter te worden.

Links zien we de rand van The Roaches en de Staffordshire Moors, rechts de kammen waar de River Derwent doorheen heeft gesneden. Met ruige namen als Baslow en Curbar Edge.

Tussen die harde lijnen golven de heuvels eindeloos door. En overal die typische drystone walls, keurig opgestapeld, alsof het land zelf orde houdt.

The Crescent

In Buxton wacht ons appartement: ruim, licht en met uitzicht op The Crescent van Buxton. Luxe, maar niet overdadig.

Precies goed voor het einde van een dag waarop we ons even volledig deel van Engeland voelen.

Praktische informatie over wandelen door Dovedale en Ilam Park

Hieronder vind je een interactieve kaart met daarop op alle bestemmingen uit bovenstaande blog. Klik op de ballonnen voor de naam van de bestemming.

Onder het kaartje vind je nog meer informatie over deze bestemmingen.

Ilam Park

Via de link vind je meer informatie over Ilam Park. Het is echt een heerlijke plek om wat te wandelen en wat te drinken. Echt een aanrader. Zeker voor een eerste kennismaking met het Peak District!

Wandelen door Dovedale

Op bovenstaande kaart heb ik de wandeling eigenlijk precies aangegeven vanaf de letter E tot en met M. E is de parkeerplaats voor Dovedale. Daar is het in de zomer erg druk.

Een alternatief is om de wandeling vanaf Milldale te lopen. Daar zit een stukje ten westen van Polly’s Cottage (M) ook een parkeerplaats.

De wandeling duurt inclusief genieten van het uitzicht enkele reis ruim een uur. Reken op 2,5 uur retour. En met kleinere kinderen zeker 3 uur.

Het is echt een heerlijke wandeling om met kinderen te doen. Heel relaxed. En je hoeft natuurlijk niet helemaal naar het einde toe. Kleine kinderen moeten mee in de rugdrager, want met een kinderwagen kom je niet verder dan vlak voor Lover’s Leap.

Buxton

Over Buxton vind je meer informatie in mijn betreffende blog!

Nog meer wandelen in het Peak District

In mijn andere blogs vind je ook andere, prachtige wandelingen in het Peak District. Op dit moment staat mijn blog over het Monsal Trail (dat is dan fietsen) en een wandeling door Chee Dale al op mijn site! Die combinatie is echt heel erg leuk om te doen!

Verder vind je binnenkort wandelingen door Lathkill Dale, over The Roaches, naar Lud’s Church vanaf Gradbach Mill, Baslow Edge, Padley Gorge en de wandeling door Cave Dale bij Castleton in de Dark Peak op deze site.

De links verwijzen nu allemaal naar de respectievelijke nieuwsbrieven die ik er al over geschreven heb. Daarvoor moet jij je dan even abonneren op mijn nieuwsbrieven.

Uit eten in Dovedale

Vanzelfsprekend is Ilam Park een heerlijke plek om wat te eten. Wij hebben daar geluncht.

Polly’s Cottage (M op bovenstaande kaart) in Milldale is ideaal om wat te snacken, maar zoals gezegd: alleen open bij droog weer…

Overnachten in het Peak District

Wij zaten deze week in The Old Post Office (O op bovenstaande kaart) en hadden daar appartement nummer 2. Wij vonden het voor de herfst een ideale plek. Lekker in het centrum van een stadje waar je ook alles hebt.

Voor de zomer zou ik het wat te besloten vinden. Hoewel er een buitenterras is. Wat je dan deelt met de andere appartementen. Met ieder zijn eigen sectie met tafel.

Bovendien hadden we in de slaapkamer aan de achterkant wat last van de afzuiging van de pizzakoerier die er onder zit. En in de zomer met de ramen open… Voor de rest heb je daar geen last van.

Voor de zomer zou ik gaan voor het alternatief dat we hadden: Badger Cottage. Dat ligt wat meer tussen Buxton en Bakewell in. Het ligt middenin een mooie dale. Dus echt een mooie plek voor de zomer om te genieten van de natuur. Voor de herfst vonden wij het net wat te afgelegen.

Nog meer informatie over Dovedale en het Peak District

Hieronder vind je via de Handige Links meer informatie over het Peak District!