Roadtrip door de Baronnies Provençales met de Gorges du Toulerenc

Gorges du Toulerenc

We starten deze roadtrip a-typisch. Met een wandeling!

Bij Mollans-sur-Ouvèze slaan we de D40a op richting Veaux. Twee kilometer verderop parkeren we de camper langs de weg, want dichterbij de start van deze wandeling is eigenlijk geen plek meer.

Nat worden

Vanaf daar lopen we richting het viaduct dat over de Toulerenc ligt. Beneden stroomt het water helder tussen de kalkstenen rotsen door.

Hier heb je twee mogelijkheden: het hoge pad nemen langs de gorge, of simpelweg dóór de rivier lopen.

Dat laatste willen wij. Vandaar dat we korte broeken aan hebben, bergschoenen die nat mogen worden.

En zo dalen we af naar het water. Het is koud, maar niet onaangenaam. Eerder verfrissend.

Diepte

We banjeren stroomopwaarts door het heldere water. Soms over gladde kalkstenen. Soms tussen kleine stroomversnellingen door.

Na anderhalve kilometer wordt het te diep. Tenminste, voor mijn partner. Die toch net iets kleiner is dan ik.

Ik loop zelf nog wel een stuk door. En daar heb ik geen spijt van!

Dit is wellicht het mooiste stuk van de gorge. De Toulerenc heeft hier de kalkrotsen zichtbaar uitgesleten.

Zomer

Een maand later, met zomerse temperaturen en minder water, zou dit waarschijnlijk geen probleem zijn geweest. En dan moet het hier ook totaal anders zijn: voller, levendiger, drukker.

Nu hebben we de gorge grotendeels voor onszelf.

Peak District?

Weer een stukje terug, gaan we even zitten om wat te drinken en te eten. Ik bedenk dat ik hier ook sterke Peak District-vibes krijg.

Kalksteen dat door water is uitgesleten tot prachtige kalkstromen en richels, waardoor het water super helder is.

Alleen is de biotoop totaal anders. Mediterraner. Zachter ook.

Toscane?

Wanneer we teruglopen naar de auto en de rivier weer verlaten, valt het opnieuw op hoe ongelooflijk lekker het hier ruikt.

Een geur die me ergens aan Toscane doet denken, maar daar is alles zoeter. Hier zit iets kruidigs onder. Olijfbomen vermengd met Provençaalse kruiden. Meer notig bijna.

Roadtrip door de Baronnies Provençales: Mont Ventoux in zicht

We vervolgen de D40 richting Montbrun-les-Bains. De weg loopt hier hoog boven het dal van de Toulerenc langs, waardoor het landschap zich breder opent.

Voor het eerst zien we goed de Mont Ventoux en de Col des Tempêtes. Het valt op hoezeer deze berg eigenlijk een langgerekte keten vormt in plaats van één losse piek.

We zullen deze berg deze vakantie nog vaak gaan zien! We maken een dans om haar heen.

Detail

Kleine bomen flankeren de weg. Overal staan bloemen in bloei: seringen, veldbloemen, lijsterbessen, kurkeikjes, olijfbomen.

Wat deze streek zo bijzonder maakt, is dat de natuur niet alleen indrukwekkend is in de verte. Ook van dichtbij klopt alles. Zelfs de bermen lijken zorgvuldig gecomponeerd.

Lunch

Net over het hoogste punt zetten we de camper stil voor een picknick. Voor ons strekt zich het dal uit. Met daarachter de witte flank van de Mont Ventoux.

Er zijn slechtere plekken denkbaar om te lunchen…

Brantes

Even verderop ligt Brantes. Een vestingdorpje dat onmogelijk op een rots lijkt te balanceren. Zoals zoveel dorpen hier.

Ooit waren die versterkingen noodzakelijk, juist hier in de oude grensgebieden waar rondtrekkende legers geregeld opdoken.

We rijden even de D136 op richting het dorpje. Om het vanaf de voet te bekijken.

Lichtgrijs

Weer terug in het dal vervolgen we de D40. De weg baant zich nu een weg door het dal van de de Toulerenc, dat hier opener wordt. Meer weiden en velden verschijnen langs de rivier, terwijl daarboven de heuvels kaler worden.

Lichtgrijs gesteente ligt open op de hellingen, alsof de aarde hier dunner is geworden.

Toch blijft alles bijeen gehouden door wortels van olijfbomen, kurkeikjes en andere kleine bomen die zich vast lijken te klampen aan de rotsige bodem.

Roadtrip door de Baronnies Provençales naar Montbrun-les-Bains

Dan maakt de Toulerenc ineens een bocht. En de weg volgt mee. De D40 is inmiddels overgegaan in de D72. En opeens ligt Montbrun-les-Bains voor ons.

Het dorp hangt als een panorama tegen de heuvel geplakt. Opgebouwd uit verschillende lagen, met bovenaan een ruïneus château. Daaronder een oude belfort en een kerkje.

Zo’n dorp waarvan je je direct afvraagt hoe mensen hier eeuwen geleden ooit alles omhoog hebben gekregen.

Dat wordt onze volgende stop.

Basse Rue

Het dorp blijkt een wirwar van kleine straatjes, traptreden en steegjes te zijn. Helemaal naar boven klimmen is nog best een onderneming in de warme middagzon.

We beginnen daarom rustig. Via de Basse Rue. Misschien wel het mooiste straatje van het dorp.

Dalmatische irissen

Overal staan bloemen, bomen en planten tegen gevels aan. Opnieuw die prachtige Europese Judasboom, met zijn haast onnatuurlijk roze bloesem.

En daarnaast Dalmatische irissen, lila van kleur, die perfect passen bij dit zachte Provençaalse licht.

Église de la Nativité

De Basse Rue brengt ons via het kleine tunneltje van de Calade d’Église bij de Église de la Nativité.

Een charmant kerkje, met fresco’s op de muren en een opvallend verguld altaarstuk dat bijna te rijk oogt voor zo’n klein dorp.

Place du Grand Soleil

Via dezelfde calade lopen we verder omhoog richting de belfort, die helaas net in de steigers staat. Maar ook dit voelt weer typisch voor deze streek: klein van schaal, maar vol karakter.

Iets verderop ligt het Place du Grand Soleil. Vanaf hier kijken we uit over het dal en de heuvels rondom Montbrun.

Kasteel

Achter het pleintje slingeren kleine steegjes verder omhoog richting het kasteel. Dat zelf niet toegankelijk is.

De wandeling ernaartoe laat opnieuw die typische charme van deze bergdorpen zien: smalle doorgangen, verweerde gevels, onverwachte doorkijkjes.

Descendre par les montées

Via de Montée du Château dalen we weer af. Om uiteindelijk via de Montée de la Sault opnieuw onder de belfort door te lopen richting benedenstad.

Roadtrip door de Baronnies Provençales naar Aulan

Grands Causses

Verderop verandert het landschap opnieuw.

De hellingen worden kaler, droger. Bijna woestijnachtig soms, alsof we ineens op de plateaus van de Grands Causses zijn beland.

De vegetatie verschuift mee: meer naaldbomen, grijzere rotsen, hardere lijnen.

Gorges d’Aulan

We rijden door de Gorges d’Aulan, waar de rotsen hoog boven de weg uitsteken en ergens een Mariabeeld over het dal lijkt te waken.

Château d’Aulan

Daarna verschijnt Château d’Aulan. Al vier eeuwen in handen van dezelfde familie.

Ik loop een klein rondje rondom het kasteel.

Achter het kasteel lichten witte seringen op tegen de hellingen, alsof iemand met een kwast kleine witte vlekken in het landschap heeft gezet.

Lavendel

En overal duiken inmiddels lavendelvelden op. Nog groen. Nog zonder die beroemde paarse kleur.

Juist dat maakt het interessant. Alsof het landschap nog in afwachting is van de zomer.

La Rochette

We draaien nu de D546 op. Richting Rochette-le-Buis.

De naamgever van dit dorpje is even verderop ook de naamgever van weer een gorge. Gorges de la Rochette.

Na alles wat we vandaag en gisteren hebben gezien, is dit net iets minder spectaculair.

Het dal van de Ouvèze

Na de Gorges neemt de D546 een draai. Het dal van de Ouvèze in. Waar dat gebeurt, ligt Saint-Auban sur l’Ouvèze net als Brantes hoog op een rots. Het lijkt goed onderhouden, maar wij stappen even niet uit.

Wij willen nog naar Buis.

Daar komen we via nog zo’n leuk tunneltje en de Gorges d’Ubrieux. Waar demensen in de zomer verkoeling zoeken bij de strandjes langs de Ouvèze.

Buis-les-Baronnies

Zo bereiken we met deze roadtrip door de Baronnies Provençales uiteindelijk weer Buis-les-Baronnies. Misschien wel het meest levendige plaatsje van de streek.

De huizen zijn geschilderd in zachte Provençaalse kleuren. Geel, blauw, groen, oranje. Allemaal opgebouwd uit warm beige zandsteen.

Grande Rue

We maken een leuk rondje via de Rue de la Conche, de Rue du Puits Communal waar we rechtdoor een klein steegje in lopen. Die ons via de kleine Rue Pouilleuse in de Grande Rue brengt.

Charme

Vanzelfsprekend zijn ook hier sommige straatjes wat vervallen. Maar Buis kan het goed dragen. Er is hier genoeg geld door het toerisme om het merendeel aantrekkelijk te maken.

Buis heeft genoeg leven in zich om die rafelranden charmant te maken.

Place du Marché

De Grande Rue brengt ons op de Place du Marché met zijn arcades.

Waarbij er ook over het plein zelf heen gelopen moet worden. Ook weer vanwege de kleurrijke huizen en de planten.

In de zomer moet het hier heel levendig zijn. En kan je hier vast ook lekker winkelen.

Dat is nu toch wat beperkt. Niet alles is open of is op volle kracht.

Roadtripping

We hebben met deze roadtrip door de Baronnies Provençales grotendeels de Toulerenc gevolgd.

Deze rivier bepaalt haar eigen tempo. Ze nodigt je uit om af en toe te stoppen. Om een zijweg in te slaan.

Om even uit te stappen wanneer de seringen langs de weg bloeien. Of wanneer de Mont Ventoux zich ineens boven het landschap verheft.

Niet omdat het in een reisgids staat, maar omdat het moment daarom vraagt.

Travelling, travelling, travelling

Na bijna een week onderweg te zijn, ontstaat er langzaam een soort losheid.

Alsof het gewone leven achter je oplost in kilometers asfalt, kleine cafés, ochtendlicht en steeds andere uitzichten. Travelling in some vehicle. Sitting in some café. Dat is het gevoel van Heijra van Joni Mitchell.

Misschien is dat wel de grootste rijkdom van een roadtrip als deze. Dat we onderweg langzaam ontdekken dat de reis zelf de bestemming is geworden.

En dat ik, zonder het direct door te hebben, precies ben aangekomen waar ik wilde zijn.

Praktische informatie over de Roadtrip door de Baronnies Provençales

Hieronder vind je de bestemmingen uit bovenstaande blog op een interactieve kaart weergegeven. Klik op de ballonnen voor informatie over de betreffende bestemming.

Aangezien het meer bestemmingen zijn dan letters in het alfabet, bij deze even de uitleg: je kunt gewoon het alfabet volgen en vervolgen start ik met de medeklinker met een liggend streepje erop, vervolgens met de medeklinkers met een umlaut en tenslotte met de medeklinkers met een trema.

Onder de kaart vind je nog meer informatie over de bestemmingen.

Gorges du Toulerenc

De Gorges du Toulerenc zijn van twee kanten te benaderen. De parkeerplaats aan de kant van waar wij kwamen, heb ik op bovenstaande kaartje aangegeven bij letter C en het startpunt van de wandeling bij letter D.

Van de andere kant, de kant van Saint-Léger-du-Ventoux, duurt het langer voordat het mooi wordt en je echt in de gorge komt. De parkeergelegenheid is wel groter en daarmee voor de zomer vermoedelijk beter te doen. Dat is bij F.

Montbrun-les-Bains

Parkeren in Montbrun kan onderaan het dorp op een grote parkeerplaats bij M. Wij hebben zelf langs de weg bij N geparkeerd. De wandeling is verder aangegeven met de letter O tot en met X.

Het Belfort was ten tijde van ons bezoek niet open. Wellicht is dat inmiddels wel weer het geval.

Buis-les-Baronnnies

Parkeren gaat in Buis heel makkelijk langs de Allée des Platanes. Dat is bij Ë. De wandeling die ik hier beschreven heb, loopt van Ë, Ï, Ö, Ü tot Ê.

Een klassieke bergwandeling vanuit Buis loopt naar de Rocher Saint-Julien. Op die rots kan je ook een Via Ferrata volgen. Dat is dus voor gevorderde wandelaars 😉

De start van de wandeling (dus niet de Via Ferrata zelf) is bij À.

De Rocher Saint-Julien is de typerende hanenkam die ver hoog boven Buis uitsteekt.

Uit eten op de roadtrip door de Baronnies Provençales

Onze picknickplek heb ik aangegeven bij de letter G op de bovenstaande interactieve kaart.

Uit eten in Brantes

In Brantes zit een heel goed aangeschreven restaurant: Les Avonturières du Goût. Het is een vegatarisch restaurant en je kunt hier echt goed eten! Het zit bij letter J.

Uit eten in Montbrun

Verder is La Tentantion in Montbrun een goed restaurant. Dat zit in de bocht van de Basse Rue op 80 Le Chabrerieux. Dat is bij Y. Le Stesy op 40 L’Autin krijgt ook hele goede recensies. Dat is bij O.

Wil je wat chiquer dineren in de avond, dan is op de heuvel tegenover het oude dorp L’Ô de Sources een mooi restaurant met prachtig uitzicht op het oude dorp. Dat is bij Z.

Uit eten in Buis-les-Baronnies

In Buis-les-Baronnies is Le Bouchon Provençal een leuk restaurant op het Place du Marché. Dat is dus bij letter Ê. In een zijstraat van de Grand Rue is La Petite Maison de Buis ook een aanrader. Dat zit op 2 Rue des Trois Chapons. Dat is bij letter Î.

Kamperen in de Baronnies Provençales

Wij zaten echt op een supercamping: Camping Domaine de la Gautière. Een kleinschalige camping maar met goede sanitaire voorzieningen, een zwembad en een restaurant. Dus eigenlijk alles wat je nodig hebt. En ook een plus: hele aardige Franse beheerders! Het is bij letter Ô.

Een alternatief is in Buis zelf: Les Éphiledes. Ook dit is een mooie camping, maar doordat het wat dichterbij een dorp ligt, net wat minder landelijk van karakter. Je kunt dan wel gemakkelijk naar het dorpje zelf lopen. Dat heeft ook zijn charmes!

Het is bij letter Û.

Nog meer informatie over de Drôme en de Baronnies Provençales

Hieronder vind je nog meer informatie over de Drôme en de Baronnies Provençales!